Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι στην Επίδαυρο.. ήμουν και γω εκεί!

Ορθιοι οι θεατές που παρακολούθησαν το σαιξπηρικό «Χειμωνιάτικο παραμύθι» στην Επίδαυρο χειροκρότησαν τον θίασο και τον υποχρέωσαν σε τέσσερις αυλαίες την Παρασκευή το βράδυ στην Επίδαυρο. Η παραγωγή από το «Τhe Bridge Ρroject» σε σκηνοθεσία Σαμ Μέντες, με την οποία ολοκληρώθηκαν τα φετινά Επιδαύρια, έδωσε στο φεστιβάλ την «αυλαία» που του άξιζε. Επειτα από μεταμοντέρνους κλυδωνισμούς, άνυδρους ρεαλισμούς, κουλτουρολαϊκότροπους ακροβατισμούς η παράσταση που έγραψε το φινάλε ήταν λιτή στη σκηνοθετική γραμμή της, καθαρή ως προς την παρουσίασή της, ευανάγνωστη, στρωτή, ισορροπημένη, ευχάριστη, με ενδιαφέρουσες (στο σύνολό τους) ερμηνείες.

Ο Ίθαν Χοκ έκλεψε τη παρασταση υποδίωντας έναν κατεργάρη και κλέφτη, αγαθό και αστείο που συμβάλλει στην αποκατάσταση των πραγμάτων και δίνει μια χαρούμενη νότα με το κέφι, τα κόλπα του και τα τραγούδια του. Είχαμε την ευκαιρία να τον απολαύσουμε να τραγουδάει και να παίζει κιθάρα και να δίνει μια πολυ διαφορετική νότα στο όλο σύνολο της πλοκής!

Όλοι οι ηθοποιοί ήταν αντάξιοι του ρόλου τους. Μου άρεσε πάρα πολύ και η Ρεμπέκα Χολ, (VickyChristinaBarcelona), ως Ερμιόνη, η οποία έβγαζε μια τρομερή ενέργεια και δύναμη!

Ο Σάιμον Ράσελ Μπιλ απέδωσε εξαιρετικά τον τυραννικό, άδικο, παράλογο βασιλιά που μόνον ένας χρησμός σε συνδυασμό με σκληρή τιμωρία κατορθώνουν, τέλος, να τον σωφρονίσουν.

Το μωρό, που ο αυλικός ο οποίος ανέλαβε να το εγκαταλείψει σε μια σαιξπηρική...- ακτή (!) της Βοημίας του δίνει το όνομα Περντίτα (Χαμένη), το περιμαζεύει και το υιοθετεί ένας Γέρος Τσοπάνης (Ρίτσαρντ Ίστον, που είχα τη τύχη να πάρω αυτόγραφo ανοίγοντας ο ίδιος το πρόγραμμα που κρατούσα για να υπογράψει στη φωτογραφία του, και να φωτογραφηθώ μαζί του (!!!)) που το βρίσκει, μαζί με τον τρελιάρη γιο του Νεαρό Βοσκό (Τομπάιας Σίγκαλ, που επίσης στάθηκα τυχερή και μου έδωσε αυτόγραφο), σε «πακέτο» με ένα κουτί φλουριά.
Ο τρελιάρης νεαρός βοσκός μου έκανε ιδιαίτερη και ευχάριστη εντύπωση έτσι όπως έκανε την παρουσία του! Κατέβηκε από τα σκαλιά δίπλα από το κοινό και φώναζε σα τρελός (εξού και το τρελιάρης!) και πρόσθεσε μια διασκεδαστική απόχρωση, μαζί με τον Ίθαν βέβαια, στη παράσταση!
Ο ίδιος ο Γέρος Τσοπάνης μεταμορφώνεται στον Χρόνο που μας συνδέει με το μέλλον: έχουν περάσει δεκάξι χρόνια και η Περντίτα (Μόρβιν Κρίστι) είναι μία όμορφη βοσκοπούλα που την έχει ερωτευτεί ο πρίγκιπας Φλοριζέλ (Μάικλ Μπράουν), ο γιος του Πολύξενου.

Το κοινό στο τέλος ήταν καταενθουσιασμένο, η γραφούσα επίσης (!!), και χειροκροτούσε με χαρά τους ηθοποιούς που είχαν ανεβάσει μια μοναδική παράσταση. Άκουγες συνέχεια "μπράβο" και οι ηθοποιού βγήκαν τέσσερις φορές να αποθεωθούν!

'Ηταν μια παράσταση πραγματικά αξέχαστη και θα τη θυμάμαι πάντα. Ελπίζω πως φέτος θα είναι η αρχή μιας σπουδαίας συνέχειας αν τα Επιδαύρια φιλοξενήσουν τέτοιες προσωπικότητες και τις επόμενες χρονιές! Και θέλω να πιστεύω πως αυτή ήταν μόνο η αρχή..!

Ιστορία του Ναυπλίου


Μια πολιτεια μαγικη, τυλιγμενη με θρυλους, παραδοσεις και ατσαλακωτη στον χρονο. Μια πολιτεια αν και μικρη κουβαλαει μια μεγαλη ιστορια εδω και χρονια.



Ιδρυτης της πολης του Ναυπλιου ηταν ο Ναυπλιος, καρπος του ερωτα του Ποσειδωνα και της Δαναϊδας Αμυμώνης. Ο Ναυπλιος παντρευτηκε την Κλυμενη και εκανε 3 παιδια: τον Παλαμηδη, τον Οίακα και τον Ναυσιμέδοντα. Οχυρωσε την πολη και εχτισε το καστρο δινοντας το ονομα του 1ου του γιου, Παλαμηδη. Ο Παλαμηδης υπηρξε σοφος-ευφευρετης των μετρων και των σταθμων, των φαρων καθως και των 1ων γραμματων του ελληνικου αλφαβητου. Η ιστορια του Ναυπλιου αρχιζει περιπου τον 8ο π.χ αιωνα και αυτο επιδεικνυειται απο τα μνημεια που διασωθηκαν, οπως ιχνη απο τα "πολυγωνικα" τειχη στην Ακροναυπλια και ταφοι στα βορεια του Παλαμηδιου ομοιοι με αυτους της Μυκηναικης περιοδου. Σύμφωνα με τη μυθολογία η πόλη είχε λάβει μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Η μικρη πολη του Ναυπλιου απεκρουσε πολλους επιδρομεις τοτε , ομως κατα την διαρκεια του Μασσηνιακου πολεμου εχοντας συμμαχησει με τους Σπαρτιατες κατακτηθηκε απο τον Βασιλια του Αργους, Δαμοκρατιδα, καταστραφηκε και λειτουργησε σαν λιμανι του Αργους.
Η ιστορια και η αιγλη του Ναυπλιου αρχιζει πολυ αργοτερα με την ιδρυση του Βυζαντινου κρατους, οποτε αναγνωριζεται απο τους Βυζαντινους ως εμπορικο κεντρο της Ανατολικης Πελοποννησου μεγαλης στρατηγικης σημασιας.
Το 1180 μ.χ , ο αυτοκρατορας Μανουηλ Κομνηνος ορισε αρχοντα του Ναυπλιου τον Λεοντα Σγουρα, ο ποιοις κυριευε το Αργος, την Κορινθο και εφτασε ως την Αθηνα.
Το 1204, ομως, η Βυζαντινη αυτοκρατορια καταλυεται και η Πελοποννησος διδεται στους Φραγκους, οι οποιοι οχυρωνουν την Ακροναυπλια και δημιουργουν το Φραγκικο φρουριο. Μενουν μεχρι το 1390 μ.χ και μετα η πολη κυριαρχειται απο τους Ενετους ( 1390-1540 ), οι οποιοι ενισχυουν την οχυρωση των 2 φρουριων της πολης, κατασκευαζουν και τριτο ενετικο φρουριο, το 1470, ενα προμαχωνα "τα πεντε αδελφια" ( πεντε ιδια κανονια ), που υπαρχουν μεχρι σημερα.


Οχυρωθηκε για 1η φορα το νησακι του κολπου, το Μπουρτζι, χτισμενο καστρο επανω του και συμφωνα με την παραδοση καθε νυχτα εκλειναν το λιμανι με αλυσιδες που ξεκινουσαν απο το καστρο εως τον βραχιονα του λιμανιου. Γι'αυτο το λογο ονομαστηκε Porto cadena ( το λιμανι της αλυσιδας ). Αυτο κρατησε μεχρι το 1865. Μετα, το Μπουρτζι εγινε τοπος διαμονης των δημίων.


Το 1540 η πολη κυριαρχειται απο τους Τουρκους μεχρι το 1686, οταν ο αντιναυαρχος Μοροζινης, επικεφαλης των Ενετως, μετα απο σκληρη μαχη κατελαβε την πολη. Αρχισε την οχυρωση του Παλαμηδιου αλλα δεν προλαβε να τελειωσει το εργο του γιατι πεθανε ξαφνικα. Το εργο του ομως ολοκληρωσε ο μεγαλος Βενετσιανος Αυγουστινος Σαγρεδος, δημιουργωντας ετσι το πιο τρανο καστρο της Ανατολικης Μεσογειου.
To Ναυπλιο εγινε πρωτευουσα του Μορια.
Οι Ενετοι εμειναν μεχρι το 1715, οταν οι Τουρκου λογω της πτωσης της Ενετιας, κατελαβαν ολες τις κτησεις στην Μεσογειο.
Ετσι, το 1718, η Πελοποννησος παραδιδεται επισημα στους Τουρκους και δημιουργειται το βιλαετι της Πελοποννησου με πρωτευουσα το Ναυπλιο. Η μορφη της πολης αλλαζει. Χτιζονται τζαμια οπως το μεγαλο τζαμι στην Πλατεια Συνταγματος ( αργοτερα πρωτο δημοτικο σχολειο ) και γενικα η πολη παιρνει μια ανατολικη οψη.
Το 1768 η πρωτευουσα της Πελοποννησου μεταφθερθηκε στην Τριπολη και το Ναυπλιο παραμενει υπο την κυριαρχια των Τουρκων με χιλιαδες προβληματα και βαρβαροτητες εις βαρος των Ελληνων.
Οι Ελληνες επηρεασμενοι απο τις μεγαλες εξελιξεις στην Ευρωπη, αρχισαν να οραγνωνονται σιγα-σιγα και το 1820 με την ιδρυση της Φιλικης Εταιρειας υπο τον Δημητριο Υψηλαντη, ετοιμοι πια για τον αγωνα της ανεξαρτησιας τους, κηρυξαν την εναρξη της επαναστασης στις 25 Μαρτιου του 1821.
Οι οπλαρχηγοι της Πελοποννησου αρχισαν τον αγωνα για την απελευθερωση του Ναυπλιου και τον Νοεμβριου του 1822, με αρχηγο τον Θεοδωρο Κολοκοτρωνη, η πολη αποκτα την ανεξαρτησια την με κορυφαιο γεγονος την καταληψη του καστρου του Παλαμηδιου απο τον γενναιο Σταικο Σταικοπουλο και τους ανδρες του.
Το Γεναρη του 1823 το Ναυπλιο γινεται η πρωτευουσα του ελευθερου ελληνικου κρατους. Αρχες του 1828 ερχεται στο Ναυπλιο ο πρωτος κυβερνητης του ελληνικου κρατους, ο Ιωαννης Καποδιστριας, ο οποιος μετα απο 3 χρονια, το 1831, δολοφονειται μπροστα στην εκκλησια του Αγ. Σπυριδωνα απο τους Μαυρομιχαλαιους. Το 1833 ερχεται στο Ναυπλιο ο Οθωνας απο την Βαυαρια, ως Βασιλιας της Ελλαδας.
Το 1834 η πρωτευουσα της Ελλαδας αλλαζει και μεταφερεται στην Αθηνα. Την ιδια χρονια φυλακιζεται στο Παλαμηδι ο Θεοδωρος Κολοκοτρωνης, ως υπονομευτης του Οθωνα. Απελευθερωνεται μετα απο 2 χρονια. Η Βασιλεια του Οθωνα διηρκεσε ως το 1862.
Στην περιοδο κυβερνησης του Καποδιστρια και του Οθωνα η πολη του Ναυπλιου αλλαξε καθοριστικα. Χτιζονται (τελωνειο-γυμνασιο-Οθωνα κ.α), ανοιγονται δρομοι (Μεγαλος Δρομος) και γενικα η πολη εκσυγχονιζεται.
Το Ναυπλιο σημερα ειναι μια απο τις πιο ιστορικες πολεις της Ελλαδας με κτιρια και μνημεια που μαρτυρουν το πλουσιο και πολυποικιλο παρελθον της.

Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2009

...

ΠΑΡΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟ ΘΕΟ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ ΤΙΣ ΕΞΥΠΝΕΣ ΑΤΑΚΕΣ ΕΙΤΕ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΘΡΗΣΚΟ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΑΘΡΗΣΚΟ ΑΤΟΜΟ ΚΑΙ ΜΑ ΤΟ ΘΕΟ, ΣΕΒΟΜΑΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΔΥΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

Ιπποκράτης


Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του στην αίθουσα, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό.

Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;

Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.

Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;

Φοιτ.: Φυσικά.

Καθ.: Είναι ο Θεός παντοδύναμος;

Φοιτ.: Ναι

Καθ.: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;

Φοιτ.: ...

Καθ.: Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε μικρέ μου. Είναι καλός ο Θεός;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Είναι καλός ο διάβολος;

Φοιτ.: Όχι.

Καθ.: Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;

Φοιτ.: Ο...Θεός...

Καθ.: Σωστά. Πες μου παιδί μου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσμο;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα, σωστά;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Άρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;

Φοιτ.: ...

Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;

Φοιτ.: Μάλιστα.

Καθ.: Λοιπόν, ποιος τα δημιούργησε;

Φοιτ.: ...

Καθ.: Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;

Φοιτ.: Όχι, κύριε.

Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, μυρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;

Φοιτ.: ...Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.

Kαθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;

Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.

Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.

Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;

Καθ.: Ναι.

Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;

Καθ.: Ναι.

Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.

Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...!!!

Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε σκοτάδι;

Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;

Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως... Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.

Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ;

Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική.

Καθ.: Ελαττωματική!; Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;

Φοιτ.: Καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου, καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;

Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.

Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;

Καθ.: ...

Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταματά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέματος. Τότε μήπως δεν είστε επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;

Καθ.: ...

Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας. Άρα σύμφωνα με τους κανόνες του εμπειρικού, ελεγχόμενου και με δυνατότητα προβολής πρωτοκόλλου, η επιστήμη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο τον σεβασμό, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά που διδάσκετε, κύριε;

Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί μου.

Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε... Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ.. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά.

Αυτός ο νεαρός φοιτητής ήταν ο ALBERT EINSTEIN...

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2009

Hold on to love - The Sunday Drivers



Αυτο το τραγουδι των The Sunday Drivers το λατρευω και ειναι απο τα αγαπημενα μου!
Ο Lyndon Parish εχει πολυ ωραια φωνη και χαριζει τη δικια του φωνητικη χροια στο αλμπουμ!
Εχει πολυ ωραιους στιχους που ο ιδιος τους εχει γραψει και η μουσικη και οι κιθαρες που ακουγονται ειναι υπεροχες..

under the bridges and over the foam,
the sea is awash with the nights starry dome,
and love waits for lovers to dream of its gold
hope is a gift for the loneliest soul


and we all walk together this line
some of us singing the dark and the light
and we all walk together in time
its cold out- so hold on to love...


sisters and brothers who search for the light,
its just round the corner, always out of sight.
the rainbows of colours are ending their tune,
i see the future, the future is you...


and we all walk...

Ο Λεοναρντο ΝταΒιντσι πισω απο το προσωπο της Μονα Λιζα?

Ορισμένοι συντηρητές του Λούβρου στο Παρίσι, έχουν ανακαλύψει ότι πίσω από τον πίνακα της Μόνα Λίζα του Leonardo da Vinci, υπάρχουν κάποια σχέδια τα οποία θα μπορούσαν να είναι του μεγάλου Ιταλού καλλιτέχνη.

Image...


Δηλαδη.. πισω απο το προσωπο της Μονα Λιζα ειναι το προσωπο του Λεοναρντο ΝταΒιντσι!? Υπαρχουν ορισμενα χαρακτηριστικα του που τα συνδυασε για να κανει τον πιο διασημο πινακα στον κοσμο.. Κανω διαφορες υποθεσεις..! Παντως προσπαθω να μαθω κι αλλα πανω σε αυτο το θεμα αλλα ολες οι πληροφοριες που εχει το internet ειναι στα Ιταλικα..! Θα προσπαθησω, που θα παει.. Μπορει να το εχω πει μυριαδες φορες αλλα δε θα σταματησω να λεω πως ο ΝταΒιντσι ειναι ο πιο μυστηριωδης καλλιτεχνης που εχει γνωρισει ποτε η ανθρωποτητα!

Το «γυμνό» χαμόγελο της «Μόνα Λίζα»!

Πίνακας που, όπως όλα δείχνουν, είναι του Λεονάρντο Ντα Βίντσι και αναπαριστά τη «Μόνα Λίζα» γυμνή εκτίθεται για πρώτη φορά στην πόλη Vinci της Τοσκάνης. Από τους ερευνητές ωστόσο δεν έχει ξεκαθαριστεί αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο παρά το γεγονός ότι η ομοιότητά της γυμνής γυναίκας με τη «Μόνα Λίζα» είναι εκπληκτική. O πίνακας ήταν κρυμμένος για περισσότερο από έναν αιώνα.



Το αινιγματικό χαμόγελο της «Μόνα Λίζα» στο γνωστό πίνακα του Ιταλού δημιουργού που εκτίθεται στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι έχει απασχολήσει για πολλά χρόνια πλήθος ερευνητών.

Ωστόσο το ίδιο πρόσωπο που φαίνεται ότι απέδωσε στον καμβά ο Ιταλός δημιουργός σε διαφορετικές πόζες τείνει στο να τους γίνει εφιάλτης, και αυτό διότι, υπάρχουν κι άλλοι πίνακες του ζωγράφου που αναπαριστούν τη διάσημη φιγούρα. Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσιεύματα άλλος ένας πίνακας με το ίδιο θέμα θα εκτεθεί στο μέλλον. Οι ερευνητές δεν πρόκειται να σταματήσουν ποτέ να εξετάζουν την περίπτωση του πιο μυστηριώδους καλλιτέχνη όλων των εποχών.

Οι ειδικοί για τον πίνακα της γυμνής «Μόνα Λίζα» υποστηρίζουν ότι τον είχε στη κατοχή του ένας γνωστός συλλέκτης της εποχής και συνάμα Θείος του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Φανταστείτε, αν όλα αυτά ισχύουν, πόσο «προχωρημένος» για την εποχή του ήταν ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι!

Επιμέλεια: Κώστας Τσούγκος

Πιστευω πως ολα οσα εχουν ανακαλυψει οι ερευντητες για τον Λεοναρντο ΝταΒιντσι ειναι η αρχη για την αποκαλυψη περισσοτερων πραγματων τα οποια θα μας αφησουν αναυδους.. Αυτος ο ανθρωπος δε θα παψει ποτε να μας εκπλησει.. Αλλα αυτο το μυστηριο που περικυκλωνει τη παρουσια του τον κανει ακομα πιο ενδιαφερον.. Δε φερει τυχαια των τιτλο του πιο μυστηριωδη καλλιτεχνη.. Και θα ειναι για παντα ο πιο μυστηριωδεις καλλιτεχνης ολων των εποχων!

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2009

Backstreet Boys-Spanish Eyes

Τελειο τραγουδι.. Αυτο κ αν με ταξιδευει.. Χαχα.. καπου νοτια πλευρα.. Ισπανια..
Πλακα κανω! Οταν το ακουσα πρωτη φορα δεν εδωσα και πολυ προσοχη.. Δεν ειμαι πολυ προσιτη οταν ειναι για καινουρια τραγουδια.. Δυσκολα να τα ακουσω.. Αλλα ευτυχως, για μενα, οταν το ακουσα κολλησα.. Εχει πολυ ωραια λογια και οι φωνες των Backstreet Boys ειναι μοναδικες.. Ιδανικες για το τραγουδι. Αλλα σε ταξιδευει.. Καθε φορα που το ακουω κλεινω τα ματια και φανταζομαι νυχτα στην απεραντη παραλια ενος νησιου.. Και τα αστρα να λουζουν το κεφαλι απο το φως τους.. Και φοινικες και το κυμα να σκαει ηρεμα στην αμμουδια.. Να καθεται μια παρεα στη μεση της αμμουδιας με συντροφια λιγα ξυλα και φωτια.. Χμμ.. να πω Ιμπιθα για να πιασουμε και της καταλληλη ατμοσφαιρα μιας και αναφερομαστε για "spanish eyes"!!

Echoes Of Sound-I need somebody



Οταν πρωτοακουσα αυτο το τραγουδι ημουν μικρη ακομα..
Μ'αρεσε παρα πολυ αλλα δεν εδωσα και ιδιαιτερη προσοχη.. Τωρα που το ξαναβρηκα, εντελως τυχαια, το λατρεψα ακομη περισσοτερο.. Εχει πολυ ωραιο ρυθμο και η μουσικη με ταξιδευει παντου.. Μου ξυπναει ομορφες στιγμες που δεν εχω καν ζησει, τουλαχιστον ακομα..
Ακουστει και μονοι σας τους Echoes of Sound που γεμιζουν ηχω στα αυτια μας με αυτο το τραγουδι και μας κανουν να το χρειαζομαστε ακομη περισσοτερο , οσες φορες και αν το ακουμε!

Mando Diao - Gloria