She says: Don't let go.. It's a wonderful life.

Και θα μου έλεγε κανένας ότι είχα κολλήσει σε ένα τραγούδι και δε θα ξεκολλούσα με τίποτα..
Είναι πολύ όμορφο, συγκηνιτικό, ελπιδοφόρο και μυστήριο. Έχει κάτι που σε κινεί και σε κάνει να χορέψεις. Να ξεχαστείς, να χορεύεις μέρα νύχτα, ατέλειωτες ώρες στο ρυθμό του, που άλλοτε χαμηλώνει, άλλοτε ζωντανεύει και σε γεμίζει πάθος και χαρά. Δύναμη για να λικνιθείς πιο ζωηρά. Να γεμίσει το πρόσωπό σου εκφράσεις χαράς, λύπης, αισιοδοξίας. Δάκρυα από τα μάγουλά σου να αγγίξουν τα χείλη σου και να μην προλάβουν να πέσουν, αλλά να εξατμιστούν από τη δύναμη του κορμιού σου.
Είναι το μυστήριο καθενός. Για μένα πηγάζει απο αυτό και κατευθύνεται προς τα έξω με αυτόν το χορό. Ξεδιπλώνεται με μερικές κινήσεις χεριών, ποδιών, του κορμού. Με μερικές εκφράσεις του προσώπου.
Wonderful Life -- Hurts

Puressence - Don't know any better..

Δεν ξέρω τι έχω πάθει και τώρα τελευταία παρατηρώ πως στα ποστσ μου, τα πρόσφατα, κάνω αναρτήσεις με μουσικό περιεχόμενο.. Είναι που τώρα έχω βρει, φέρει μάλλον, στην επιφάνεια παλιά και όμορφα τραγούδια.. όπως το παραπάνω των puressence!
Σας παροτρύνω να το ακούστε και δεν θα χάσετε ;)

Καλό βράδυ και καλή μουσική απόλαυση! 

Twoface - You

είναι ένα τόσο λησμονικό αλλά συναμα αιδιόδοξο τραγούδι..
έχει κάτι που σε κάνει να κολλάς.. μου θυμίσει καλοκαίρια.. ανθρώπους που αγαπάς τόσο πολύ..
και η μουσική και η ερμηνεία είναι υπέροχα!!
και αυτοί οι στίχοι.. δίχως λόγια έχω μείνει για να τα περιγράψω..

The rain pours down from one black cloud
I see the moon right at the edge
A bloody sun speaks at noon
I can't find the trace up in my head


When I say you
I do mean you


Let's run away
I know this island
Where everybody sings for you
Let's join the party
Keep it going
If you get my point of view


Sure, I have been crying in my dreams
And if a sleeping tear should wake be here
I wanna know when the big black cloud has left
I wanna hear your whispers in my ear


When I say you
I do mean you


Let's run away
I know this island
Where everybody sings for you
Let's join the party
Keep it going
If you get my point of view

She's like the Wind - Patrick Swayze

Lyrics | Patrick Swayze - She’s Like the Wind lyrics

Ένα πανέμορφο ερωτικό, λησμονικό κομμάτι από την όμορφη, μελίρρυτη φωνή του αθάνατου Patrick Swayze!! Ημελωδία είναι τόσο όμορφη.. και τα λόγια τόσο στενοχωρητικά..

Καλή άνοιξη

Γεια σας και πάλι! Η άνοιξη έφτασε.. εδώ και πολύ καιρό, άλλο αν αναρτώ αργοπορημένα εγώ..!
Ο ήλιος είναι πανέμορφος! Λάμπει παντού! Έχει ζωντανέψει τα πάντα! Δεν μπορεί κανένας να κρυφτεί από τις αχτίνες του γιατί φωτίζει και την πιο σκοτεινή πλευρά!
Αυτό που λατρευώ είναι όταν ανοίγω τα παράθυρα ή όταν βγαίνω έξω κυριαρχεί παντού η μυρωδιά  των ανοιξιάτικων λουλουδιών! Είναι πολύ όμορφη.. όλα μοσχομυρίζουν.. είναι λες και χορεύει μέσα στον αέρα και προσπαθεί να τον μεθύσει με το άρωμά της!

Τα λουλούδια έχουν πλέον βγει.. είναι ανάμεσά μας και μας υπενθυμίζουν πως τα πάντα ξύπνησαν.. Τα αηδόνια ήρθαν να πάρουν μέρος σε αυτήν την τρέλα..
Εμείς δεν μένει παρά να ανοίξουμε τα δικά μας φτερά και να ξεχάσουμε τα προβλήματά μας.. να γίνουμε μέλοι αυτής της παράφρονης τρέλας και να χαρούμε την άνοιξη..
Ο ουρανός είναι πεντακάθαρος τώρα.. δεν υπάρχει κάνενα σύννεφο.. Είναι όλος γαλάζιος..



Σας χαιρετώ με ένα πολύ όμορφο τραγούδι που έτυχε να βρεθεί στη δικτυακή μου πορεία..

Peter Heppner -Twelve

hey were twelve of the bravest men that I've ever seen
They were waiting on a mountain top to defend their queen
Against the rambling troops of bandits hiding in the stormy night
And when they heard hollow steps nearing they knew they had to fight

They were twelve and they were fighting,
Their blood covering their hands
Against the growing crowd of enemies no one of them could stand
Just the youngest of our brave men was resisting in his rage
But when he also fell he left this world at fifteen years of age

Peter Heppner - Touch

Ήθελα να μοιραστώ εδώ μαζί σας ένα άλλο εξίσου όμορφο τραγούδι του Peter Heppner.
Η φωνή του είναι τόσο μοναδική και σπάνια. Δύσκολο κάποιοιος να ερμηνεύσει τα τραγούδια του και να τους χάρισει αυτή τη μαγεία που δημιουργεί ο Peter. Το "touch" είναι για μένα από τα πιο ερωτικά και ρομαντικά τραγούδια που έχω ποτέ μου ακούσει. Ξέρει πολύ καλά ο ίδιος να συνδυάζει το πάθος με τη νοσταλγία, τη χαρά και τον έρωτα, τη θλίψη και την γαλήνη.
Αν ακούσεται προσεχτικά τα λόγια αλλά και τη φωνή του θα καταλάβετε τι εννοώ. Πιστεύω πως είναι από τους λίγους τραγουδιστές που όταν ακούς τα τραγούδια του δεν σε αποσυντονίζουν. Αντιθέτως σε χαλαρώνουν, ηρεμούν και σου κρατάν συντροφιά. 
Μου αρέσει γιατί δεν έχει μόνο ταλέντο, αλλά εμπνέει μια γαλήνη και όταν κοιτάς το βλέμμα του, ναι από τις φωτογραφίες (μία εικόνα ίσον με χίλιες λέξεις που λένε..;), αντρικρίζεις έναν άνθρωπο προβληματισμένο και ψαχμένο. Κι αυτό το αποδεικνύουν και οι στίχοι του που προσωποποιούν την πραγματικότητα και δεν δημουργήθηκαν μόνο για να παίξουν στα χείλη του, γιατί είναι μια αληθινή ποίηση!

Wolfsheim - Kein Zurück

 

Weißt du noch, wie's war?
Kinderzeit - wunderbar
Die Welt ist bunt und schön
Bis du irgendwann begreifst,
Dass nicht jeder Abschied heißt:
Es gibt auch ein Wiederseh'n

Immer vorwärts Schritt um Schritt
Es geht kein Weg zurück
Was jetzt ist, wird nie mehr ungescheh'n
Die Zeit läuft uns davon
Was getan ist, ist getan
Was jetzt ist, wird nie mehr so gescheh'n

Ein Wort zuviel im Zorn gesagt
Ein Schritt zu weit nach vorn gewagt
Schon ist es vorbei
Was auch immer jetzt getan
Was ich gesagt hab', ist gesagt
Und was wie ewig schien, ist schon Vergangenheit

Ach, und könnt' ich doch
Nur ein einz'ges mal
Die Uhren rückwärts dreh'n
Denn wie viel von dem,
Was ich heute weiß,
Hätt' ich lieber nie geseh'n

Dein Leben dreht sich nur im Kreis
So voll von weggeworf'ner Zeit
Deine Träume schiebst du endlos vor dir her
Du willst noch leben irgendwann
Doch wenn nicht heute,
Wann denn dann?!
Denn irgendwann ist auch ein Traum zu lange her


Ένα πολύ όμορφο τραγούδι από ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Τα λόγια του είναι τόσο αληθινά κι ας φαίνονται πολλές φορές μελαγχολικά σε ορισμένους. Βλέπουν τη ζωή με τα δικά τους μάτια και εκδηλώνονται σύμφωνα με τα πιστεύω τους. Το τραγούδι αυτό έχει μελαγχολική μουσική αλλά βγάζει κάτι το ρομαντικό. Κι ας μην γνωρίζει κάποιος τα λόγια το αγαπά. Τα λόγια δεν παίζουν σημαντικό ρόλο. Ένα τραγούδι μπορεί να περάσει το μήνυμά του μόνο με τη μουσική του και το  ύφος του. Κι αυτό το τραγούδι το πετυχαίνει με το παραπάνω.
Η χροιά του τραγουδιστή, του πρώην και πολυαγαπημένου μου του συγκροτήματος, Peter Heppner,  έχει μία απαλή αλλά συγχρόνως δυνατή και σταθερή φωνή. Αλλά πάνω από όλα μοναδική και ρομαντική. Τα γερμανικά είναι γενικώς μια όμορφη γλώσσα, κι αυτό γιατί πολύ λένε πως είναι βαριά. Εμείς κάνουμε μια γλώσσα να φαίνεται βαριά ή γλυκιά. Και η γερμανικη είναι, για μένα, από τις πιο ρομαντικές.
Το ιδιαίτερο σε αυτό το τραγούδι είναι πως δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο. Από τους στίχους μέχρι και τη φωνή είναι όλα υπέροχα. Η μουσική είναι σα χαλαρωτικό  και νιώθεις μια κατάσταση ηρεμίας, μέθης. Τα λόγια είναι σα βγαλμένα από το νου όλων μας. Είναι τόσο αληθινά. Κι όπως λέει κι ο Peter στους στίχους, δεν υπάρχει επιστροφή σε ό,τι κι αν κάνεις..
Απολαύστε το!

Wolfheim

Όλα ξεκίνησαν εν έτει 1987 όταν ο Markus Reinhardt και ο Pompejo Ricciardi δημιούργησαν ένα συγκρότημα με το όνομα Wolfsheim. Το όνομα δεν βασίστηκε στην ομώνυμη πόλη του Ρήνου, αλλά αναφέρεται σε έναν χαρακτήρα νουβέλας του Scott Fitzgerald στον Great Gatsby (σε ελληνική μετάφραση « Ο υπέροχος Γκάτσμπι»). Το ντουέτο μετατράπηκε σε τρίο όταν ο αδελφός του Markus, Oliver Reinhardt, ενσωματώθηκε στο συγκρότημα. Έπειτα από την παραγωγή ενός demo, ο συνιδρυτής Pompejo εγκαταλείπει το συγκρότημα, προτείνοντας τον Peter Heppner ως αντικαταστάτη του. O Peter ήταν θαυμαστής από την πρώτη στιγμή και γνώριζε την μπάντα μιας και μεγάλωσαν στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο (Hamburg- Wilhelmsburg) και είχαν τους ίδιους φίλους. Ο Markus κι ο Peter πήγαιναν στο ίδιο σχολείο και γνωρίστηκαν καλύτερα στα θεωρητικά μαθήματα. Έπειτα από λίγο καιρό, ο Oliver Reinhardt εγκατέλειψε την μπάντα, αφήνοντας τους Wolfsheim στη σημερινή τους μορφή: Peter Heppner (φωνητικά) και Markus Reinhardt (πλήκτρα). Στην αρχή χρησιμοποιήθηκαν στίχοι του αρχικού τραγουδιστή, ωστόσο αυτό άλλαξε χάριν στις συνθέσεις των Heppner/ Reinhardt. Ο Peter, ο οποίος πάντοτε ήθελε να γίνει ζωγράφος ή συγγραφέας, τώρα έγραφε τους στίχους στη μουσική που συνέθετε ο Markus. Η πρώτη δημόσια εμφάνιση των Wolfsheim έλαβε χώρα στο “Werkstatt 3”, ένα μικρό club στο Αμβούργο.

 
Τα ακόλουθα έτη 1988-1991, ακολουθούν με ακόμη δυο demos. Οι Wolfsheim έκαναν αιτήσεις σε εταιρίες, λαμβάνοντας τίποτε άλλο από απορρίψεις. Μόνο ο Lothar Gärtner, εκείνη τη στιγμή ο μοναδικός εργοδότης στη Strange Ways Records, έδειξε ενδιαφέρον για τους Wolfsheim. Έτσι το 1991 το πρώτο single «The Sparrows And The Nightingales» εκδόθηκε από την εταιρία Strange Ways Records, την εταιρία στην οποία οι Wolfsheim είναι ακόμη πιστοί. Το Sparrows έγινε άμεσα και χωρίς μεγάλη προώθηση μεγάλο club hit. Σήμερα, το τραγούδι θεωρείται κλασικό και δεν παραλείπεται ούτε από DJ-event ούτε από ένα κράμα σοβαρά ασχολούμενο με την ηλεκτρονική μουσική των 80’s.
Το δεύτερο single It's Not Too Late (Don't Sorrow) όπως και το album- ντεμπούτο τους No Happy view, στο οποίο οι Wolfsheim είχαν εργαστεί για περίπου 3 χρόνια και το οποίο ηχογραφήθηκε μέσα σε 2 μόλις εβδομάδες στο στούντιο, εκδόθηκε το 1992. Ως το 2001, περίπου 65000 αντίγραφα πουλήθηκαν, το συγκρότημα ψηφίστηκε ως το "Newcomer of the year" από πολλά έντυπα περιοδικά. Σύντομα στη συνέχεια, τα singles Now I fall και Thunderheart κυκλοφόρησαν, προαναγγέλλοντας το νέο album. Στο Popkillers (Σεπτέμβριος 1993) υπήρχαν περισσότερες κλασικές επιρροές εξαιτίας των ευρείας-κλίμακας τεχνικών και μιας μακρύτερης χρονικά περιόδου παραγωγής. Επιπλέον, ήταν το τυπικό χαρακτηριστικό των Wolfsheim με συγκεκριμένη αίσθηση λύπης, μελαγχολίας και όμοιων συναισθημάτων, ωστόσο αναγνωρίζεται μια αισιοδοξία καθώς διαβάζει κανείς τους στίχους ή όπως φαίνεται στο refrain. Τα κομμάτια, τα οποία δείχνουν να είναι τόσο διαφορετικά, προέρχονται κατά κύριο λόγο από το γεγονός ότι οι Wolfsheim (ως συγκρότημα) κάνουν ό,τι αρέσει και στους δυο μουσικούς ˙ έτσι οι Wolfsheim μπορούν να θεωρηθούν ως μια μουσική επιφάνεια, όπου υπεισέρχονται διαφορετικοί χαρακτήρες και ένα σύμπλεγμα μουσικών επιρροών των Peter και Markus. Οι στίχοι του Peter λαμβάνουν την κορύφωσή τους από το συναίσθημα που προκαλούν τα τραγούδια, έτσι ώστε η διάθεση που προκαλεί ένα τραγούδι θέτει ένα μονοπάτι προς ένα περιεχόμενο, το οποίο αναδημιουργεί κινητήρια σημεία για μνήμες και συναισθήματα. «Τα τραγούδια αναπτύσσονται πολύ αργά, πρέπει να τα συνηθίσουμε και μονάχα εάν ακόμη μας αρέσουν έπειτα από δυο ή τρεις μήνες, θα μετατραπούν σε αληθινό τραγούδι των Wolfsheim», ο Peter δήλωσε σε μια συνέντευξη, ο οποίος εκείνη την περίοδο ξεκίνησε να τραγουδάει guest φωνητικά για το Girls Under Glass & Umbra Et Imago.
Το Φεβρουάριο του 1995 η μείξη 55578 κυκλοφόρησε, συνδυάζοντας πολλά κομμάτια γνωστά από τα επιτυχημένα singles καθώς και κάποιο ακόμη ανέκδοτο υλικό ή τραγούδια από μείξεις (compilations), Η συλλεκτική έκδοση ήρθε με ένα ζωντανό cd, το οποίο περιλαμβάνει τραγούδια ηχογραφημένα στο Strange Ways Festival Tour 1994. Εκτός από το tour, ο Wolfsheim εμφανίστηκαν ζωντανά στο Zillo Festival 1992 και στο Strange Ways Festival Tour 1993. Αυτή η μείξη τα κατάφερε στα German Media Control Charts, παραμένοντας εκεί για 5 εβδομάδες. Το single Elias κυκλοφόρησε, επίσης συνδυάζοντας αρκετά remixes από τα προσεχές album. Το Νοέμβριο του 1995 το επόμενο single Closer Still εκδόθηκε και μέσα στο Φλεβάρη του 1996 το τρίτο album Dreaming Apes, στο οποίο οι Wolfsheim συνεργάστηκαν στην παραγωγή με τον Jose Alvarez. Για πρώτη φορά, υπάρχουν δυο τραγούδια με γερμανικούς στίχους στο album. Επίσης άξια αναφοράς είναι τα σύντομης διάρκειας ορχηστρικά κομμάτια, τα οποία θεωρούνται ως μια μετάβαση μεταξύ των τραγουδιών. Λίγο πριν από την εκκίνηση του tour το Μάιο του 1996, στο οποίο οι Wolfsheim περιόδευαν μόνοι για πρώτη φορά, το έβδομο single A New Starsystem Has Been Explored κυκλοφόρησε, και για το οποίο φτιάχτηκε ένα video, όπως και στα Sparrows & Now I Fall.

 
Το Οκτώβριο του 1997 το πρώτο Live album από το ντουέτο που έδρευε στο Αμβούργο επιτέλους κυκλοφόρησε, φέροντας τον τίτλο Hamburg Rom Wolfsheim. Το μεγαλύτερης των 70 λεπτών διάρκειας album ηχογραφήθηκε το 1996 στο Dreaming Apes tour σε Χάγη, Hildesheim, Αμβούργο, Potsdam, Βρέμη και Dortmund. Ο Peter έκανε solo και ηχογράφησε ντουέτο με τον Joachim Witt με το όνομα Die Flut, ένα τραγούδι που ήταν επιτυχία της χρονίας 1998 και κράτησε την top θέση των Γερμανικών Media Control Charts για εβδομάδες, παρουσιάζοντας τη φωνή του Peter και κατ’ επέκταση των Wolfsheim σε ένα ευρύτερο κοινό. Τον Οκτώβριο του 1998 το όγδοο single Once In A Lifetime και το παράλληλο video άνοιγαν το δρόμο αναμενόμενο album Spectators. Τον Οκτώβρη/Νοέμβρη οι Wolfsheim εμφανίζονταν ζωντανά στη σκηνή ξανά στο πρώτο μέρος του Spectators tour. Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1998 το single It’s Hurting for the first Time κυκλοφόρησε, το οποίο εμφανίζεται στο soundtrack της ταινίας του Detlef Buck «Liebe deine Nächste".
To cd Spectators,που κυκλοφορεί το Φεβρουάριο του 1999, κρατάει το no2 του Γερμανικού Media Control Album Charts για εβδομάδες, ακριβώς μετά τη Cher- για γιγάντια επιτυχία! Την άνοιξη, το 2ο μέρος του Spectator tour λαμβάνει χώρα. Το επόμενο single Künstliche Welten κυκλοφόρησε σαν επίσημα 2ο single του δίσκου Spectators. Και τραγούδια των Wolfsheim εμφανίζονται σε soundtracks ταινιών όπως Straight Shooter και 13ο πάτωμα. Το καλοκαίρι, οι Wolfsheim εμφανίζονταν σε ποικίλα festivals: Bizarre, Rock am Ring, Rock im Park. Στο Μόναχο, υποστήριζαν τους R.E.M. και εκείνοι που πίστευαν ότι τα δύο συγκροτήματα δεν είχαν τίποτε κοινό αποδείχτηκαν λάθος από την εξαιρετική εμφάνιση των Wolfsheim. Και έκαναν το πρώτο τους gig εκτός Γερμανίας στο Βελγικό Eurorock Festival. Η χιλιετία βρήκε τους Wolfsheim σε ένα κονσέρτο στο Herford γιορτάζοντας με τους θαυμαστές του.
Τα ακόλουθα δυο χρόνια αποδείχτηκαν ως ένα δημιουργικό διάλειμμα για τους Markus και Peter. Για πρώτη φορά, ένα ημερολόγιο των Wolfsheim εκδόθηκε, αποτελούμενο από τις καλύτερες φωτογραφικές εκφράσεις τους. Στο τέλος του 2000, οι Wolfsheim βρίσκονται στο studio του Jose Alvarez, ηχογραφώντας τα πρώτα τους τραγούδια για το album που ακολουθούσε. Ο Markus ήταν πολύ απασχολημένος, δουλεύοντας τα τραγούδια για το solo project Care Company, ενώ ο Peter συμμετείχε στο κομμάτι Heal Yourself, ανάμεσα στους Reamonn και The Guano Apes.
Ο Markus Reinhardt και ο Jose Alvarez (εν έτει 2001) γράφουν το πρώτο videoclipκαι το Care Company single Gain Again στις Η.Π.Α. Ο Peter Heppner γιορτάζει άλλη μια επιτυχία των charts με τη συνεργασία του Schiller Και το τραγούδι Dream of You, το βίντεο (γυρισμένο στη Βαρκελώνη) εμφανίζεται σε μεγάλη συχνότητα στα MTV & VIVA. Ο Peter ηχογραφεί το Glasgarten μαζί με τους Goethes Erben, το οποίο και ερμηνεύουν σε αρκετές εμφανίσεις των Erben, καθώς και στο M’era Luna festival , όπου ο Marilyn Manson ηγούνταν. Ο Peter ταξιδεύει για Ισλανδία με τους Goethes Erben για να παράγει το videoclip για το Glasgarten και το Σεπτέμβριο οι Wolfsheim βρίσκονται στα studios ξανά για να ηχογραφήσουν τραγούδια για το νέο τους album. Την ίδια περίοδο, το Spectators συνεργάζεται με την Metropolis Records στις Η.Π.Α. και μετατρέπεται σε τεράστια επιτυχία. Η περιοδεία που σχεδιάστηκε για τον Οκτώβριο του 2001 έπρεπε να ακυρωθεί εξαιτίας των τρομοκρατικών χτυπημάτων στο World Trade center. Οι Wolfsheim χρησιμοποιούν τον ελεύθερο χρόνο για να ολοκληρώσουν το πρώτο DVD το οποίο θα κυκλοφορούσε στις 16 Απριλίου.
Έχει έρθει η ώρα στις 16 Απριλίου 2002. Το Kompendium- το πρώτο DVD των Wolfsheim διατίθεται στα μαγαζιά. Περιέχει ζωντανή ηχογράφηση από την περιοδεία του Spectators, διάφορα videoclips, μια συνέντευξη και γραφιστικό υλικό (εξώφυλλα κλπ).
Στις 7 Μαρτίου 2002 ο Peter Heppner κι ο Schiller κερδίζουν το Echo στην κατηγορία "National Dance Single" με το τραγούδι τους Dream of You. Στην Ισπανία γίνονται Οι δυο μοναδικές ετήσιες εμφανίσεις των Wolfsheim το Μάιο. Το συγκρότημα διαθέτει τον υπόλοιπο χρόνο δουλεύοντας για το νέο album. «Το νέο τραγουδιστικό υλικό δείχνει φανταστική ποιοτική βελτίωση, τέτοια που οι Markus Reinhardt & Peter Heppner με ενθουσιασμό ξεχειλίζουν για νέες συμφωνίες και στίχους. Έτσι, η αρχική ημερομηνία κυκλοφορίας δεν μπορούσε να τηρηθεί. «Η περιοδεία, αρχικά σχεδιασμένη για το Σεπτέμβρη, αναβάλλεται συνεπώς για το Μάρτη του 2003. Η δουλεία στο studio ολοκληρώνεται το Δεκέμβρη. Το πρώτο single από το νέο album, το οποίο μετονομάζεται από Close Enough σε Casting Shadows, θα αποκαλείται Kein Zurück. Το videoclip για το single θα τραβηχτεί από τον Detlev Buck, ο οποίος ευθυνόταν για την οπτική σύλληψη του It’s hurting ως εκείνη την ώρα.
2003.Τώρα δεν υπάρχει επιστροφή! Το single Kein Zuruck (no way back) κυκλοφορεί στις 17 Φεβρουαρίου 2003 και σηματοδοτεί μια πολύ επιτυχημένη χρονιά. Αυτός ο δημοφιλής ύμνος α λα Wolfsheim, τόσο συναισθηματικά ερμηνευμένος από τον Peter Heppner, μπαίνει στα Γερμανικά charts στο νούμερο 5 και παραμένει στο top ten για 10 εβδομάδες. Το κουδούνισμα για ένα ακουστικό βιβλίο, το οποίο χρησιμοποιείται ως αρχή για αυτό το τραγούδι προκαλεί αναστάτωση. Το αποτέλεσμα αυτής της μελωδίας- κατά μια έννοια «Προσοχή, έρχεται το βιβλίο!»- οδηγεί τον ακροατή κατευθείαν στην ιστορία αυτού του υπέροχου κομματιού.
4 χρόνια πέρασαν από το τελευταίο album των Wolfsheim- Spectators. Αλλά για τους πολυάριθμους θαυμαστές σε ολόκληρη την Ευρώπη και υπερωκεάνια ο χρόνος που άντεξαν δεν θα ήταν πολύς, μιας και η υπομονή τους αμείφθηκε με το Casting Shadows. Ο πληκτράς Markus Reinhardt και ο τραγουδιστής Peter Heppner δεν πέτυχαν μονάχα να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις απέναντί τους μακράν, επί πλέον μπορούσαν να επαναπροσδιορίσουν τους μουσικούς τους οραματισμούς. Τα 11 τραγούδια του album αντικατοπτρίζουν το γεγονός ότι και οι δυο έχουν ωριμάσει ως καλλιτέχνες από το 1999. Πολλές νέες ιδέες, οι οποίες μπορούσαν να ανθίσουν μονάχα όταν οι μουσικοί ανοιγόντουσαν απέναντι σε επιρροές πέραν του είδους τους, ενσωματώθηκαν σε έναν αναγνωρίσιμο Wolfsheim κλασικό ήχο. Αυτός ο δίσκος δημιουργήθηκε από διάφορους παραγωγούς, 8 τραγούδια ηχογραφήθηκαν με τη βοήθεια του Andreas Herbig, ανάμεσά τους και τα δυο Γερμανικά. Είναι πραγματικά το ωριμότερο στιχουργικά έργο, η πιο πολύπλοκη δημιουργικότητα στη σύνθεση και ηχο-τεχνικά το πιο ενδιαφέρον έργο στην ιστορία του συγκροτήματος.
Το Casting Shadows δημιούργησε το νούμερο ένα διαφημιστικό στο German Media Control Album Charts από το πουθενά. Σύντομα έπειτα, η Strange Ways βράβευσε και γιόρτασε το πρώτο βραβείο νομπελ στην ιστορία της. Η περιοδεία, αναβεβλημένη ξανά, έλαβε χώρα μέσα στον Απρίλη/Μάη και προσέφερε αξέχαστες βραδιές σε Γερμανία, Αυστρία και Ελβετία. Εξαιτίας της μεγάλης ζήτησης, νέες εμφανίσεις κλείστηκαν. Για παράδειγμα, 7000 θαυμαστές ζητωκραύγαζαν στην Αρένα του Treptow, του Βερολίνου. Έπειτα από απαραίτητες διακοπές, οι Wolfsheim εμφανίζονται τώρα σε διάφορα festivals σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ένα ακόμη συναυλιακό κέντρο ενδιαφέροντος είναι η εμφάνιση του Peter Heppner σαν guest στη μοναδική για τη χρονιά συναυλία του Schiller στις 24 Σεπτεμβρίου 2003 στο Βερολίνο. Επιπλέον του επιτυχημένου single Dream of you το τραγούδι Leben…I feel you βγαλμένο από το δίσκο Leben παρουσιάστηκε.
Το Find you were here κυκλοφορεί. Εξαρτώμενο από την ερμηνεία, είναι είτε μια εναλλακτική έκδοση είτε μια συνέχεια του Find you’re gone από το Casting Shadows. Αρχικά θέλοντας να δημιουργήσουν ένα αποκλειστικό remix, με νέες συνθέσεις και νέους στίχους το find you’re here αναρριχάται σε μερικές μέρες. Το single φθάνει στο νούμερο 23 των Γερμανικών Media Control Charts.

 
2004. Η χρονιά ξεκινάει με την κυκλοφορία του νέου Schiller συνοδεύοντας τον Peter Heppner στο single Leben…I feel you. Το βίντεο τραβήχτηκε νωρίς το Δεκέμβρη του 2003 στο Rügen. Η Strange Ways Records κυκλοφορεί το soundtrack για τη νέα ταινία του Lars Büchel Erbsen auf halb Sechs νωρίς το Μάρτη. Περιέχει μια πρόσφατα ηχογραφημένη έκδοση του κλασικού κομματιού των Wolfsheim Blind παρμένη από το album Spectators,το οποίο κυκλοφορεί επίσης ως single. Οι Markus και Peter δημιούργησαν το βίντεο μόλις την προηγούμενη χρονιά με τον Lars Büchel και την πρωταγωνίστρια Fritzi Haberlandt.
Παράλληλα στις κυκλοφορίες των Find you’re here και Blind, το Casting Shadows εκτοξεύεται ως επιτυχία των charts για μια ακόμη φορά. Πέραν ενός σύντομου διαλείμματος, το πιο πρόσφατο album βρίσκεται στα γερμανικά top 100 για πάνω από έναν χρόνο.
Στις 6 Μαρτίου 2004, οι Wolfsheim κερδίζουν το Echo στην κατηγορία του Alternative National (τύπου εναλλακτικό έθνικ), νικώντας τους άλλους υποψηφίους Die Happy, Guano Apes, In Extremo και Wie sind Helden. Για να γιορτάσουν την επιτυχία, το συγκρότημα παρουσιάζει το Blind 2004.
Έπειτα από μια αποτρεπτική προσπάθεια το 2001, η μπάντα ξεκινάει την πρώτη της περιοδεία στις Η.Π.Α. το Μάρτη/Απρίλη. Δέκα ημερομηνίες στη Βόρειο Αμερική σχεδιάζονται. Εξαιτίας της θετικής ανταπόκρισης, περισσότερα gigs σχεδιάζονται στην Αμερική.
Τον Απρίλιο, ο Schiller περιοδεύει με τον Peter Heppner και άλλους guest ερμηνευτές σε ολόκληρη τη Γερμανία.
Το καλοκαίρι του 2004 βλέπει διάφορες εμφανίσεις σε festival σε όλη την Ευρώπη. Ένα ακόμη single λαμβάνεται από το Casting Shadows και ένα DVD από την τελευταία περιοδεία προετοιμάζεται.

http://www.wolfsheim.de

Schiller - I feel you

I feel you

I feel you
In every stone
In every leaf of every tree
That you ever might have grown

I feel you
In every thing
In every river that might flow
In every seed you might have sown

I feel you [5x]

I feel you
In every vein
In every beating of my heart
Each breath I take

I feel you
Anyway
In every tear that I might shed
In every word I've never said

I feel you [4x]

I feel you
In every vein
In every beating of my heart
In every breath I'll ever take

I feel you
Anyway
In every tear that I might shed
In every word I've never said

I feel you [5x] 

Αυτό το τραγούδι το έχω πραγματικά ερωτευτεί. Μου θυμίζει κι εκείνο παλιές στιγμές και με συγκινεί. Με ταξιδεύει στα παλιά και ας ξέρω ότι δεν γυρνάνε, αυτό τουλάχιστον μου γεμίζει τα κενά που έχω. Με κάνει να αναπολώ στιγμές. Οι Schiller έχουν πανέμορφη φωνή και τόσο βελούδινη.. Είναι καταπληκτικό τραγούδι και θέλησα να το μοιραστώ εδώ μαζί σας.
Ελπίζω να το λατρέψετε όσο κι εγώ.. 

Πυξ Λαξ - 'Επαψες αγάπη να θυμίζεις

Απλά ένα φοβερό τραγούδι..

Σκιές - Και μου λείπεις

Όλα απόψε θυμίζουν εσένα
μάτια θλιμμένα, πάθος και ψέμα
γίνανε ένα, τα λόγια ματώνουν
πονάνε, πληγώνουν.
Περνάει ο χρόνος και όλα γυρνάνε
σαν να 'ναι ταινία μπροστά μου περνάνε
κοιμάμαι για λίγο, μετά σε θυμάμαι
φοβάμαι να φύγω, σου λέω φοβάμαι
λυπάμαι που
κλαίει η χαρά και γελάει η λύπη
μου λείπει η αγκαλιά μα αυτή μ' εγκαταλείπει
ανοίγει η αυλαία και πέφτουνε τα φώτα
τίποτα δεν είναι όπως ήτανε και πρώτα

Όλα απόψε τελειώνουν απλά
έλα και διώξε το δάκρυ μακριά

Και μου λείπεις, τα βράδια που περπατώ
αν μου φύγεις, νομίζω θα τρελαθώ
και μου λείπεις,
χωρίς να ξέρω γιατί, μη μου κρύβεις
πως νιώθεις κάτι κι εσύ..
Αν σου λείπω, τα βράδια που περπατάς
δε θα φύγω, μπορεί και να μ' αγαπάς
αν σου λείπω, χωρίς να ξέρεις γιατί
δε σου κρύβω, πως νιώθω μια ενοχή

Έλα απόψε για λίγο κοντά μου
ανοίγω τα χαρτιά μου μαζί με την καρδιά μου
ερωτά μου σε αγάπησα παράλογα
μα τώρα η λογική μου φέρεται ανάλογα
έδωσα τα πάντα για να πάρω ένα μάθημα
μη δώσεις το “εγώ” σου γιατί θα γίνει πάθημα
ένα πάτημα βρίσκω για να πάρω το ρίσκο
αναπάντητα ερωτήματα να θέλω να λύσω
κάνω βήματα μπροστά αλλά πηγαίνω πάλι πίσω
πρωτού μιλήσω αφού δακρύσω, κάτι να ζητήσω
θέλω μόνο, μόνο λίγο χρόνο,
νομίζω ότι κρυώνω
μόνο λίγο χρόνο, κάπου εδώ
τελειώνω...

Όλα απόψε τελειώνουν απλά
έλα και διώξε το δάκρυ μακριά

Και μου λείπεις, τα βράδια που περπατώ
αν μου φύγεις, νομίζω θα τρελαθώ
και μου λείπεις,
χωρίς να ξέρω γιατί, μη μου κρύβεις
πως νιώθεις κάτι κι εσύ..
Αν σου λείπω, τα βράδια που περπατάς
δε θα φύγω, μπορεί και να μ' αγαπάς
αν σου λείπω, χωρίς να ξέρεις γιατί
δε σου κρύβω, πως νιώθω μια ενοχή

Απουσία

Νέα τάξη πραγμάτων, ΝΤΠ - Η απουσία

Όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής
όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το πρόσωπό σου όταν το δάκρυ μου στο χάρισα και έγινε δικό σου
όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό όταν ξέρω πως υπάρχω μα δεν γίνεται να ζω όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ' αγαπώ
Κάποτε είχα μια αγάπη που λαβώθηκε νωρίς μα την κράτησα γιατί ένιωθα ανασφαλής Κάποτε είχα μια αγάπη που άργησα να την πληγώσω και όταν με πρόδωσε έπρεπε να τη σκοτώσω θυμάμαι πριν να σε γνωρίσω έκλαιγε όλη η πλάση και όλοι ψάχναν μια ελπίδα, την ελπίδα που είχα χάσει όταν πλέον σε είδα είπα πως βρήκα την ελπίδα αλλά μάλλον είχα βρει μια ακόμη παλλακίδα Μόνη ασπίδα η λογική που κατέρρευσε και αυτή όταν έδωσα και ένιωσες το πρώτο μας φιλί μόνιμη θλίψη η χαρά και η νικοτίνη στα κρυφά μα τότε είχα μέσα μου μια τζούρα μοναξιά μα τώρα εξέπνευσα της σχέσης τον καπνό δόθηκα και προδόθηκα ψάχνοντας για το θεό μέσα από την ένωση δύο σωμάτων μέσα από την αγάπη αλλά δάκρυ μετά το δάκρυ δεν αντίκρισα την άκρη μονάχα έφτασα στα άκρα σε έδιωξα από κοντά μου προτιμώντας να κρατήσω το κενό μες την καρδιά μου προτιμώντας τη μοναξιά μου να γίνει η μνηστή μου αφού ο δρόμος μου για λύτρωση ήταν η καταστροφή μου
Όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το πρόσωπό σου όταν το δάκρυ μου στο χάρισα και έγινε δικό σου όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό όταν ξέρω πως υπάρχω μα δεν γίνεται να ζω όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ' αγαπώ
Θυμάμαι τα ξανθά μαλλιά σου ν' ανεμίζουν και τα πράσινα σου μάτια το άπειρο να ατενίζουν θυμάμαι το χαμόγελό σου, τα δυο σου χείλη όμως τώρα δεν είμαστε ούτε φίλοι. Να 'ταν η απόσταση γυαλί κι ο χρόνος ψεύτης να ήμασταν πάντα μαζί και όταν στα χέρια μου πέφτεις να σε σηκώνω και σαν κλέφτης να σου κλέβω τα αισθήματα τα θρύμματα απ' τα ποιήματα αιώνια καταλύματα να 'ταν ανέγγιχτη στιγμή που τώρα έχει χαραχτεί να μην ένιωθα ποτέ την ανάγκη για φυγή ένας σταυρός είναι όλη η γη και πάνω εγώ να ατενίζω το όνειρο που ζήσαμε και τώρα δεν αγγίζω γυαλίζω τα όσα χώρισα μούσα μου σε συγχώρησα πιστή συνοδοιπόρισσα το ξέρω ολιγώρησα και την ψυχή μου αφόρισα να γίνει κομμάτια βιώνοντας την ηδονή σε βρώμικα κρεβάτια. Σημάδια αγνόησα προχώρησα με βλέμμα θολωμένο κάθε βράδυ ξυπνώ και κάθε μέρα πεθαίνω δεν ξέρω τι περιμένω πάντως όχι να φανείς αφού η απουσία σου έγινε τρόπος ζωής
Όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το πρόσωπό σου όταν το δάκρυ μου στο χάρισα και έγινε δικό σου όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό όταν ξέρω πως υπάρχω μα δεν γίνεται να ζω όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ' αγαπώ..